Góry Kaczawskie

Góry Kaczawskie to kategoria dedykowana pasmu górskiemu oraz bezpośrednio z nim powiązanemu, wysuniętemu na północ pogórzu, które wspólnie tworzą fascynującą i wciąż dziką Krainę Wygasłych Wulkanów. Choć regiony te różnią się rzeźbą terenu, stanowią spójną całość pod względem turystycznym i geologicznym. Na moim blogu łączę te przestrzenie w jedną kategorię wyprawową, prezentując opisywane szlaki, punkty widokowe oraz geometryczne formy bazaltowe w ramach dwóch głównych obszarów:
  • Góry Kaczawskie – pasmo górskie leżące w południowo-zachodniej Polsce, graniczące od północnego wschodu z Pogórzem Wałbrzyskim, od południowego wschodu z Górami Wałbrzyskimi, od południa z Rudawami Janowickimi i Kotliną Jeleniogórską, a od zachodu z Pogórzem Izerskim. Pasmo to składa się z czterech grzbietów: Północnego, Małego, Południowego (mających przebieg północny zachód – południowy wschód) oraz Wschodniego o kształcie nieregularnym i przebiegu południkowym. Za najwyższy szczyt Gór Kaczawskich uznawana jest Folwarczna (722 m n.p.m.), choć do Korony Gór Polski zaliczany jest Skopiec (719 m n.p.m.), do niedawna uznawany za najwyższe wzniesienie tego pasma.
  • Pogórze Kaczawskie – region graniczący od południa bezpośrednio z Górami Kaczawskimi. Według klasyfikacji fizycznogeograficznej Jerzego Kondrackiego stanowi on środkową część Pogórza Zachodniosudeckiego. Z kolei według podziału Wojciecha Walczaka jest to fragment Sudetów Zachodnich wysunięty najdalej na północ. Od północnego wschodu wyraźny uskok brzeżny sudecki oddziela je od Niziny Śląsko-Łużyckiej. Od południowego wschodu pogórze sąsiaduje z Pogórzem Wałbrzyskim, a od zachodu z Pogórzem Izerskim.
W tej kategorii znajdziesz opisy tras pieszych i rowerowych prowadzących na kaczawskie szczyty, przewodniki po dawnych kominach wulkanicznych oraz relacje z eksploracji mniej znanych, tajemniczych zakątków tego regionu.