Echo Przygody

Blog podróżniczy Adriana Kołodzieja

Góry Orlickie

Góry Orlickie to kategoria zrzeszająca wyjątkowe, transgraniczne regiony Sudetów Środkowych, zlokalizowane na malowniczym pograniczu polsko-czeskim. Obejmuje ona dwa ściśle powiązane obszary: najwyższe pasmo całych Sudetów Środkowych – właściwe Góry Orlickie – oraz sąsiadujące z nimi Pogórze Orlickie. Oba te regiony leżą w przeważającej części na terytorium Czech, a do Polski należą jedynie ich mniejsze, ale niezwykle atrakcyjne turystycznie fragmenty. Wspólnie tworzą one fascynującą przestrzeń pełną głębokich dolin, panoramicznych grzbietów oraz urokliwych sudeckich kurortów.
W skład tej kategorii wchodzą:
  • Góry Orlickie (czes. Orlické hory) – najwyższe pasmo Sudetów Środkowych, którego zdecydowana większość znajduje się po czeskiej stronie, a w granicach Polski leży jedynie niewielki skrawek głównego grzbietu. Od północnego wschodu pasmo graniczy z równoległymi Górami Bystrzyckimi (oddzielone dolinami Bystrzycy Dusznickiej i Dzikiej Orlicy). Od zachodu i północnego zachodu przełęcz Polskie Wrota (660 m n.p.m.) oraz dolina Bystrej oddzielają je od Pogórza Orlickiego. Na południowym zachodzie przechodzą w Przedgórze Orlickie, a na południu kończą się w okolicach czeskiej wsi Heřmanice. Najwyższym szczytem całego pasma jest Wielka Desztna (czes. Velká Deštná, 1115 m n.p.m.).
  • Pogórze Orlickie (czes. Podorlická pahorkatina) – mezoregion sudecki, w którego skład na terenie Polski wchodzą dwa charakterystyczne mikroregiony: malownicze Wzgórza Lewińskie oraz Obniżenie Kudowy. Podobnie jak w przypadku głównego pasma, większość pogórza leży w Czechach, a polski, niewielki fragment rozciąga się między Dusznikami-Zdrój, Kulinem Kłodzkim a Kudową-Zdrój. Najwyższym wzniesieniem całego pogórza jest Špičák (841 m n.p.m.).

Wpisy w tej kategorii przybliżają przepiękne panoramy z nowoczesnych wież widokowych czy urokliwe czeskie schroniska położone w tym najwyższym regionie Sudetów Środkowych.