Orlica (1084 m n.p.m.)

Orlica (1084 m n.p.m.) to najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich oraz Sudetów Środkowych, położony na granicy polsko-czeskiej. Zapraszam do lektury.

Trasa:

Kamień Rübartscha – Orlica – pod Orlicą – Kamień Rübartscha

Długość – 4 km.

Punkty GOT – 6 pkt.

Mapa:

Relacja:

W dzisiejszej relacji zapraszam na opis krótkiej wycieczki na najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich – Orlicę (1084 m n.p.m.), jaką odbyłem w jeden z październikowych weekendów (30.10.2022 r.) razem z Anią, Jasią, Justyną oraz Darek. Wtedy to właśnie ruszyliśmy na podbój Gór Bystrzyckich i Orlickich z nadzieją na przejście dwóch ciekawych tras. Udało nam się, a w pierwszej relacji zapraszam na spacer na Orlicę. O wycieczce w Góry Bystrzyckie można przeczytać tutaj.

Około godziny 9:10 docieramy do Zieleńca, a nasz samochód postanawiamy zaparkować na niewielkim parkingu przy Kamieniu Rübartscha. Jest to bardzo ważna postać w historii tego miejsca. To prekursor turystyki i narciarstwa w rejonie Zieleńca i Orlicy, zwany Liczyrzepą z Orlicy. Urodził się w Niwie w 1852 r. pod nazwiskiem Rübartsch, gdyż rodzice zmienili brzmienie nazwiska z czeskiego na niemieckie. Po zdobyciu zawodu piwowara udał się na wędrówkę po Niemczech, aby doskonalić się w wyuczonym fachu.

W latach 70. XIX wieku, osiedlił się w Zieleńcu i stał się oberżystą. W 1882 r. wybudował na szczycie Orlicy 16-metrową drewnianą wieżę widokową, obok której postawił małą gospodę. Od tego czasu przeniósł się na Orlicę, a gospodę w Zieleńcu pozostawił swojej rodzinie. Na początku XX wieku na Orlicy wybudował nowe, duże schronisko górskie, które prowadził aż do śmierci. Był propagatorem czynnego wypoczynku oraz prekursorem turystyki i narciarstwa w rejonie Orlicy i Zieleńca. Heinrich Rübartsch zmarł po trzydniowej chorobie 29 marca 1930 r. w wieku 78 lat.

Zostawiamy nasz samochód, zabieramy plecaki i ruszamy w drogę za znakami zielonego szlaku turystycznego. Przed nami krótki, niezbyt wymagający spacer. Do pokonania mamy 2 kilometry, z sumą podejść 160 metrów. Powoli więc ruszamy, a idąc w pewnym momencie z prawej strony otwiera nam się piękny widok na Góry Bystrzyckie na pierwszym planie oraz oddalone Góry Sowie i Góry Bardzkie. Czas na krótką przerwę na pamiątkowe zdjęcia.

Szybko pokonujemy dalszy fragment trasy i chwilę przed godziną 10:00 meldujemy się u podnóża otwartej w ostatnich latach wieży widokowej. To znak, że jesteśmy już blisko szczytu. Chwilę później jesteśmy już pod wieżą. Orlica, czyli najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich i Sudetów Środkowych, zdobyta! Wzniesienie leży na europejskim dziale wodnym pomiędzy zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Północnego.

Orlica jest szczytem granicznym, jednak wierzchołek góry leży po stronie czeskiej. Granica przebiega około dwadzieścia pięć metrów na wschód od szczytu, na wysokości 1080 m n.p.m. Dawniej nazywana była Międzywierchem, co przypomina nazwę czeską, ale oznacza coś innego. Międzywierch, to po czesku Mezivrch, natomiast czeski Vrchmezí, to po polsku Wierch Graniczny, Wierch Miedzowy.

Orlica zbudowana jest z łupków łyszczykowych z wkładkami wapieni krystalicznych należących do metamorfiku bystrzycko-orlickiego. Dziś dużą ciekawostką Orlicy jest wybudowana w 2020 roku wieża widokowa o wysokości 25,5 metra. Na którą teraz właśnie mamy zamiar wejść. Wieża to kolejny efekt unijnego projektu pn. Czesko-Polski Szlak Grzbietowy – część wschodnia. W ramach tego projektu powstały również m.in. wieże na Kłodzkiej Górze, Velkej Destnej czy Czerńcu, a także odbudowano wieżę na Włodzickiej Górze czy wybudowano taras na Guzowatej.

Wchodzimy na górę, a naszym oczom wyłania się niesamowita panorama. W kierunku zachodnim otwiera nam się widok na Karkonosze na czele z Śnieżką (1603 m n.p.m.). Nieco schowane są Rudawy Janowickie, ale idąc dalej w kierunku wschodnim to na pierwszym planie pojawiają się Góry Stołowe z Skalniakiem (915 m n.p.m.) i Szczelińcem Wielkim (919 m n.p.m.), a na dalszym planie pojawiają się Góry Kamienne z widoczną Waligórą (933 m n.p.m.).

W kierunku północnym otwiera nam się widok na Góry Sowie z Wielką Sową (1015 m n.p.m.), a dalej pojawiają się dwa grzbiety Gór Bardzkich. Widać także Kłodzką Górę (757 m n.p.m.) z wieżą widokową powstałą w ramach tego samego projektu co ta na Orlicy. Dalej na wschodzie pojawiają nam się Góry Złote oraz Masyw Śnieżnika z najwyższym Śnieżnikiem (1425 m n.p.m.). Panoramę zamyka nam widok Velkej Destnej (1116 m n.p.m.), czyli najwyższego szczytu całych Gór Orlickich. W kierunku południowym mamy widok na Góry i Pogórze Orlickie, dalsze krajobrazy skryte są we mgle.

Na wieży trochę czasu spędzamy, ale w końcu schodzimy i robimy sobie krótką przerwę w wiacie urządzone w przyziemiu wieży. Posileni i napojeni ruszamy na właściwy wierzchołek Orlicy, a ten jak wspomniałem wcześniej znajduje się dwadzieścia pięć metrów na wschód od wieży.

Szybko docieramy na miejsce, a ciekawostką która się tutaj znajduje jest pomnik upamiętniający pobyt na wierzchołku Johna Quincy Adamsa – późniejszego prezydenta USA (w 1800), cesarza Józefa II (w 1779) oraz Fryderyka Chopina (w 1826). Tutaj robimy kilka pamiątkowych zdjęć po czym decydujemy się ruszyć w drogę powrotną.

Wracać będziemy nieco inną drogą niż tutaj wchodziliśmy. Schodzimy do wiatki znajdującej się jeszcze po czeskiej stronie pod szczytem. Następnie ścieżką wracamy na polską stronę i rozpoczynamy zejście tą samą drogą którą wchodziliśmy tutaj na parking Kamieniu Rübartscha.

W taki sposób pierwsza część naszej dzisiejszej wycieczki dobiega końca. Polecam wybrać się na Orlicę. Za sprawą powstałej wieży widokowej dziś możemy podziwiać piękną panoramę widokową Sudetów.