Zlaty Chlum (891 m) trasa z Rejvíz przez Bílé skály i Čertovy kameny, z wejściem na wieżę widokową i Velké mechové jezírko.

Zlaty Chlum (891 m), Čertovy kameny i Velké mechové jezírko – trasa z Rejvíz

W piątek, 1 maja 2026 r., rozpoczynając majówkę razem z Dorotką wybraliśmy się na spacer w Góry Opawskie. Mój wybór padł na trasę, na której ostatni raz byłem cztery lata temu, wtedy to jej fragment był nawet zamknięty. Więc postanowiłem wrócić w okolice Rejvíz i wybrać się na Zlaty Chlum (891 m) oraz na Čertovy kameny. Poniżej opis trasy.

Informacje praktyczne

Rejvíz – Bílé skály – Zlaty Chlum – Čertovy kameny – Prameny Javorne – Velké mechové jezírko – Rejvíz

Długość: 16 km.

Suma podejść: 505 m

Punkty GOT: 21 pkt.

Mapa:

Rejvíz – początek wycieczki

W piątek (01.05.2026 r.) po godzinie 8:00  razem z Dorotką ruszamy z Nysy w stronę Głuchołaz, a dalej w stronę Zlatych Hor by udać się do przepięknie położonej miejscowości Rejvíz. Obecnie jest to część miasta Zlaté Hory położona na wysokości 750-899 m n.p.m., dlatego uznawana jest najwyżej położoną osadą na Śląsku. Rejvíz zachował unikalny układ i klimat dawnej osady pastersko-leśnej. Od 2004 roku obowiązuje tu wiejska strefa ochrony konserwatorskiej ponieważ zachowała się tradycyjna, drewniana architektura z XIX wieku..

Pierwotnie osada nosiła niemiecką nazwę Reihwiesen, co oznaczało łąki ułożone w szeregu. W latach dwudziestych XX w. po raz pierwszy pojawiła się skrócona nazwa Rejvíz w czeskim brzmieniu. Dziś osada jest punktem wypadowym do wycieczek turystycznych w Wysoki Jesionik i Góry Opawskie.

Chata Rejvíz – historia

Na końcu wsi znajduje się duży parking, gdzie można zostawić samochód. Koszt postoju za cały dzień wyniósł nas 100 koron. Tuż przy parkingu znajduje się kultowa Chata Rejvíz, czyli restauracja, której historia rozpoczyna się pod koniec XVIII wieku.

Pierwotnie miejsce to pełniło funkcję typowego zajazdu dla furmanów i ich koni, którzy potrzebowali odpoczynku po pokonaniu górskiego podjazdu. Zajazd nosił nazwę „Zum Seehirten”, co oznacza „U Jeziornego Pasterza”. Nazwa nawiązywała bezpośrednio do lokalnej legendy o mitycznym pasterzu Gillu, który według podań do dziś strzeże pobliskich torfowisk.

Złoty wiek dla tego miejsca nadszedł wraz z wybuchem mody na turystykę na początku XX wieku. Ówczesny właściciel, Alfred Brauner, wraz z bratem postanowili rozbudować karczmę, przekształcając obiekt w okazały, trzypiętrowy hotel górski o architekturze typowej dla tego regionu.

Chata Rejvíz w miejscowości Rejvíz w czeskich Górach Opawskich
Chata Rejvíz – charakterystyczny budynek w centrum miejscowości.

Z rozbudową wiąże się też niezwykła atrakcja pensjonatu, czyli tradycja rzeźbienia krzeseł. Był to genialny zabieg marketingowy Alfreda Braunera, który z zawodu był stolarzem. Zaczął on urozmaicać wnętrze restauracji własnoręcznie robionymi meblami i wpadł na pomysł, by na oparciach krzeseł rzeźbić karykatury oraz portrety stałych bywalców karczmy oraz lokalnych osobistości. Zasada była prosta: każdy gość, który chciał mieć krzesło ze swoją podobizną, musiał za nie zapłacić. W zamian zyskiwał niezwykły przywilej, jakim było prawo do wyłącznego siadania na „swoim” krześle za każdym razem, gdy odwiedzał gospodę.

W ten sposób powstała unikalna galeria drewnianych postaci. Kolekcja przetrwała II wojnę światową, wysiedlenia ludności oraz okres komunizmu. Najstarsze krzesła zostały uznane za oficjalny zabytek i ze względu na swoją wartość są chronione za przeszkloną witryną.

Wnętrze Chaty Rejvíz z charakterystycznymi drewnianymi stołami i rzeźbionymi krzesłami
Wnętrze Chaty Rejvíz i słynne rzeźbione krzesła.

Z Rejvíz przez Bleskovec i Chlapecké kameny

Zostawiamy chatę za sobą i ruszamy w drogę za znakami czerwonego szlaku turystycznego. Pogoda nam dziś sprzyja, na miejscu nie ma dużo samochodów, więc liczymy na spokojną wędrówkę na Zlaty Chlum. Początkowo szlak wiedzie nas drogą asfaltową. Wychodzimy za miejscowość i przed nami wyłania się dawny niewielki parking, na którym niegdyś można było parkować. Tutaj wkraczamy na ścieżkę.

Szlak prowadzi nas łagodnie w kierunku szczytu Bleskovec (871 m). Po chwili wędrówki wychodzę na otwartą przestrzeń, a za moimi plecami otwiera się ciekawy widok na Příčný vrch (975 m) oraz Biskupią Kopę (890 m). Oczywiście korzystamy z chwili i robimy pamiątkowe zdjęcia, po czym ruszamy w dalszą drogę.

Leśna ścieżka na trasie z Rejvíz w kierunku Zlatého Chlumu
Widok na Biskupią Kopę i Pricny Vrch.

Dalej trasa prowadzi nas łagodnie w kierunku formacji geologicznej o nazwie Chlapecke kameny. Jest to grupa skał położona na wysokości 880 metrów nad poziomem morza o wysokości 12 metrów, zbudowana z dewońskich kwarcytów. Niegdyś znajdowała się w lesie, dziś w wyniku wycinki drzew przeprowadzonej kilka lat temu po ataku kornika, tuż przy skałach znajduje się niewielki punkt widokowy z panoramą na Zamecky Vrch (934 m). Drzewa powoli odrastają i panorama nam się kurczy. Pamiętam w 2022 roku było więcej widać.

Chlapecke kameny
Chlapecke kameny
Pierwszy punkt widokowy na Chlapeckich Kamieniach
Pierwszy punkt widokowy na Chlapeckich Kamieniach

Bílé skály – drugi co do wysokości szczyt Gór Opawskich

Po krótkiej przerwie przy Clapeckich kamenach ruszamy w dalszą drogę. Trasa z Rejviz na Zlaty Chlum jest bardzo przyjemna. Nie ma tutaj wielkich podejść, idzie się spokojnie. Wędrując czerwonym szlakiem po pewnym czasie z lewej strony wyłania nam się otwarta polana. Znam ją z 2022 roku. Powstała w wyniku wycinki drzew i choć te powoli odrastają to nadal znajduje się tutaj świetny punkt widokowy na Wysoki Jesionik. Idealnie widać stąd m.in. masyw Orlika (1204 m n.p.m.) czy najwyższy w Sudetach Wschodnich – Pradziad (1491 m n.p.m.), a także elektrownię szczytowo-pompową Dlouhé Stráně.

Panorama gór z otwartego terenu na trasie na Zlatý Chlum
Panorama na masyw Orlika.
Panorama gór i odsłonięte zbocza na trasie w kierunku Zlatého Chlumu
Widok na Pradziad i elektrownię szczytowo-pompową Dlouhé stráně

Ruszamy w dalszą drogę. Ścieżka prowadzi nas przez las znów na otwartą polanę, a przed nami wyłania się kopuła szczytowa, drugiego pod względem wysokości wzniesienia Gór Opawskich – Bílé skály (922 m). Na szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, ale wiedzie tam ścieżka, którą decydujemy się wejść.

Bílé skály – widoki

Krótkie podejście i meldujemy się na szczycie, sam wierzchołek jest porośnięty lasem, ale kawałek dalej można wyjść na otwartą polanę, z której roztacza się niesamowita panorama widokowa na cel naszej podróży czyli Zlaty Chlum, a także położony w dole Jeseník i górujące nad miastem wzniesienia Wysokiego Jesionika i Gór Złotych. Chwilę tutaj spędzamy aby przyjrzeć się pięknym widokom, a następnie wracamy do naszego szlaku turystycznego.

Otwarta polana i górski krajobraz na Bílych skálach
Panorama z szczytu Bílé skály

Kontynuujemy wędrówkę czerwonym szlakiem, który przechodzi stokami wzniesienia po lewej stronie. Docieramy do kolejnego ciekawego punktu widokowego na naszej trasie. Z lewej strony pojawia nam się widok na Pradziad (1491 m), dalej w panoramie wyróżnia się górny zbiornik elektrowni szczytowo-pompowej Dlouhé Stráně. Następnie nieco bliżej możemy zobaczyć kopułę Velkego Klina (1177 m), a tuż za nim po prawej stronie obniżenie, czyli przełęcz Červenohorské sedlo. Na prawo od przełęczy kolejno można zobaczyć: Czerwoną Górę (1333 m), Vozkę (1377 m n.p.m.), Keprnik (1423 m) oraz Serak (1351 m).

Panorama na Wysoki Jesionik.
Panorama na Wysoki Jesionik.

Zlaty Chlum i zabytkowa wieża widokowa

Zostawiamy za sobą kolejny punkt widokowy i ruszamy dalej za oznaczeniami czerwonego szlaku turystycznego. Schodzimy z Bílé skál, a przed nami towarzyszy nam widok na Zlaty Chlum. Niegdyś odcinek drogi, którym teraz idziemy wiódł lasem, dziś natomiast schodzimy na otwartej przestrzeni. Dalej trasa prowadzi nas kawałek po płaskim terenie. Tuż przed szczytem pokonujemy delikatne podejście i docieramy do podnóża wieży widokowej.

Zlaty Chlum (891 m) to szczyt w paśmie Gór Opawskich górujący nad miastem Jeseník, którego największą ciekawostką jest kamienna wieża widokowa Freiwaldauer Warte. Historia obiektu sięga końca XIX wieku. Od 1853 r. w odległości około 200 m od szczytu znajdowała się chatka dla turystów, która z czasem popadła w ruinę. W 1894 roku członkowie Morawsko-Śląskiego Sudeckiego Towarzystwa Górskiego (MSSGV) zaproponowali budowę wieży widokowej na szczycie. Po kilku latach przygotowań i uzyskaniu zgody biskupstwa wrocławskiego w 1898 roku rozpoczęto prace budowlane, które zakończyły się we wrześniu 1899 roku.

Wieża uzyskała nazwę Freiwaldauer Warte od niemieckiej nazwy miasta Jesionik (Freiwaldau). Istotnym czynnikiem dla rozwoju turystyki w tym regionie było otwarcie w 1902 roku schroniska, które otrzymało imię Adolfa Medritzera. Wzniesienie stało się bardzo popularne, co doprowadziło w latach 20. i 30. XX wieku do rozbudowy schroniska.

Po II wojnie światowej zarówno wieża, jak i schronisko przeszły pod zarząd czechosłowackich władz. Brak odpowiedniej opieki doprowadził do stopniowej dewastacji schroniska, które ostatecznie spłonęło w 1955 roku. Wieża na Zlatym Chlumie doczekała się remontu dopiero w 1976 roku. Uporządkowano wówczas teren wokół niej, a obok powstał drewniany domek dla turystów. Z czasem został on zastąpiony większym i solidniejszym obiektem, w którym działa bufet i znajdują się miejsca dla odwiedzających.

Wieża widokowa na Zlatým Chlumie i schronisko pod wieżą
Zabytkowa wieża widokowa na Zlatým Chlumie.

Panorama ze Zlatého Chlumu

Pogoda dziś sprzyja, mamy początek majówki, a sam Zlaty Chlum jest popularny wśród polskich turystów. Przy wieży jest sporo turystów, trudno znaleźć tutaj spokojne miejsce na odpoczynek, dlatego też na początek decydujemy się wejść na wieżę. W bufecie kupujemy bilet i ruszamy na górę.

Widoki z wieży nie zawiodły. Dookólna panorama ze Zlatého Chlumu naprawdę robi wrażenie. Przed nami w dole Jeseník, a analizując panoramę od najbardziej charakterystycznego punktu czyli Pradziada (1491 m) idąc dalej w prawo możemy dostrzec także górujące szczyty Wysokiego Jesionika, takie jak Pradziad (1491 m), górny zbiornik elektrowni szczytowo-pompowej Dlouhé Stráně, przełęcz Červenohorské sedlo, Keprnik (1423 m) czy Serak (1351 m). Widać także Śnieżnik (1425 m) z wieżą widokową, na zdjęciu pięknie nam się to komponuje wraz z uzdrowiskiem Gräfenberg w Jeseníku. Przed nami natomiast widać masyw Studnicnego Vrchu (991 m) i Sokolego Vrchu (967 m). A za nimi z lewej strony w tle pięknie góruje Czernica (1083 m).

Panorama z Zlatého Chlumu
Panorama z Zlatého Chlumu
Pradziad (1491 m)
Pradziad (1491 m)
Widok na elektrownię szczytowo-pompową Dlouhé stráně i Červenohorské sedlo
Widok na elektrownię szczytowo-pompową Dlouhé stráně i Červenohorské sedlo
Keprník (1423 m)
Keprník (1423 m)
Šerák (1351 m) i Chata Jerzego.
Šerák (1351 m) i Chata Jerzego.
Z lewej w dali Śnieżnik, w dole z prawej uzdrowisko Gräfenberg
Z lewej w dali Śnieżnik, w dole z prawej uzdrowisko Gräfenberg
Masyw Studnicnego Vrchu (991 m) i Sokolego Vrchu (967 m)
Masyw Studnicnego Vrchu (991 m) i Sokolego Vrchu (967 m)

Idąc dalej dostrzegamy Kremenac (735 m), który od kilku lat ze względu na wycinkę stał się świetnym punktem widokowym. Dalej w panoramie dostrzegamy obniżenie w kierunku Nysy, a cały widok domyka na widok Gór Opawskich z masywem góry parkowej nad Głuchołazami oraz najwyższymi Biskupią Kopą (890 m) i Příčným vrchem (975 m).

Panorama z Zlatého Chlumu
Panorama z Zlatého Chlumu
Widok na Kremenac (735 m)
Widok na Kremenac (735 m)
Widok na oddalone Biskupią Kopę i Pricny Vrch.
Widok na oddalone Biskupią Kopę i Pricny Vrch.

Čertovy kameny – schronisko

Spędzamy trochę czasu na wieży na podziwianiu pięknych widoków. W końcu decydujemy się zejść i odpocząć chwilę przy wieży. Udaje nam się znaleźć w miarę spokojne miejsce, jak na takie tłumy na szczycie. Siadamy i odpoczywamy.

Posileni postanawiamy ruszyć w dalszą drogę. Teraz przed nami zejście za znakami niebieskiego szlaku turystycznego w kierunku kolejnej atrakcji, a mianowicie grupy skalnej Čertovy kameny (693 m). Szybko pokonuję dosyć strome zejście i po chwili docieramy do wypłaszczenia, które łączy się także z żółtym szlakiem. Skręcamy w lewo i chwilę później przed nami wyłania się schronisko Čertovy kameny, zabytkowy obiekt turystyczny działający od początku XX wieku. Co ciekawe można tutaj dojechać samochodem i jest to zarazem najkrótsza droga na Zlaty Chlum.

Schronisko przy Čertovych kamenech w Górach Opawskich
Čertovy kameny – schronisko i okolice skalnej formacji.

Mijamy schronisko przy którym siedzą liczni turyści i kierujemy się za znakami wytyczonej ścieżki do jednej z największych atrakcji tego regionu, a mianowicie do formacji skalnej Diabelskie Kamienie (czes. Čertovy kameny). Jest to spektakularna 40-metrowa formacja skalna, której wierzchołek udostępniony jest dla turystów dzięki metalowym schodom, poręczom, łańcuchom i pionowej drabinie na końcu. Ostatnim razem gdy tutaj byłem, ze względu na zły stan techniczny stare zabezpieczenia zostały zdemontowane i nie można było korzystać z tej atrakcji. Czesi jednak udostępnili formację na nowo.

Skalna formacja Čertovy kameny w czeskich Górach Opawskich
Čertovy kameny, czyli Diabelskie Kamienie.
Metalowa drabina i zabezpieczenia prowadzące na Čertovy kameny
Wejście na szczyt Čertovych kamenów prowadzi po zabezpieczonych skałach.

Diabelskie Kamienie – panorama widokowa

Nowa platforma widokowa ma jednak ograniczenia. Na szczycie mieści się maksymalnie sześć osób. Przy dzisiejszych tłumach na szlaku ciężko tu o spokojne zwiedzanie. Czekamy swoje w kolejce i w końcu stajemy na wierzchołku platformy i podziwiamy piękną panoramę widokową, dobrze nam już znaną bo widzieliśmy to samo na wieży, ale tutaj mamy nieco inną perspektywę. Warto odwiedzić to miejsce, aby poczuć trochę adrenaliny przy wchodzeniu po metalowych zabezpieczeniach i podziwiać piękne widoki.

W panoramie od lewej strony dominują Keprnik (1423 m) i Serak (1351 m), dalej na prawo Góry Złote z najwyższym Smrekiem (1127 m). Przed nami na wyciągnięcie ręki Studnicny Vrch (992 m) i Sokoli Vrch (967 m), a panoramę górską domyka nam Kremenac (735 m). W dole natomiast zabudowania miasta Jeseník i Czeskiej Wsi.

Panorama z Čertovych kamenów
Panorama z Čertovych kamenów

Prameny Javorné i powrót w stronę Rejvíz

Opuszczamy platformę, aby zrobić miejsce innym turystom. Wracamy w okolice schroniska i na chwilę jeszcze siadamy na ławkach aby odpocząć przed dalszą wędrówką. Po chwili ruszamy w dalszą drogę. Przed nami teraz dosyć monotonny odcinek, który prowadzi płasko po stokach wzniesień, którymi wcześniej wędrowaliśmy. Po drodze odsłaniają się jednak co jakiś czas panoramy widokowe m.in. na Kremenac (735 m n.p.m.).

Leśny krajobraz i górskie zbocza na trasie powrotnej do Rejvíz
Powrót w kierunku Rejvíz prowadzi przez spokojne odcinki z widokami.

Wędrujemy spokojnie, aż docieramy do rozdroża szlaków o nazwie Prameny Javorne. Nazwa bierze się od znajdujących się w pobliżu źródeł potoku Javorná, będącej lewym dopływem granicznego potoku Oleśnica. Na rozdrożu skręcamy w prawo i ruszamy asfaltową drogą w kierunku Rejvíz. Szlak prowadzi łagodnie pod górę, a po chwili z prawej strony wyłania się niewielka drewniana zabudowa z napisem Prameny Javorne.

Leśna droga na trasie powrotnej do Rejvíz
Odcinek przy źródłach Jawornej.

Kontynuujemy naszą wędrówkę, a idąc co jakiś czas zatrzymujemy się aby zrobić pamiątkowe zdjęcia. Ze względu na wycinkę powstały tutaj liczne punkty widokowe. Na jednym z nich pięknie dominuje panorama polskiego Podlesia, położonego u stóp masywu Góry Parkowej, a dokładnie u podnóża Tylnej Kopy (527 m). Dalej szlak doprowadza nas do dawnego parkingu. Tutaj jednak nie kończymy naszej wycieczki.

Panorama gór widziana przez drzewa na Podlesie
Panorama na Podlesie i masyw Góry Parkowej.

Velké mechové jezírko – Wielkie Jeziorko Mchowe

Wiele razy byłem na Zlatym Chlumie, ale jakoś nigdy nie zdecydowałem się podejść na Velké mechové jezírko. Tym razem jednak z Dorotką postanawiamy rozszerzyć nasz spacer i z dawnego parkingu ruszamy za znakami niebieskiego szlaku turystycznego w stronę rezerwatu przyrody Velké mechové jezírko Wstęp na jego teren jest płatny (bilety normalne po 40 koron czeskich), a do samego jeziorka prowadzą drewniane kładki.

Velké mechové jezírko, czyli Wielkie Jeziorko Mchowe, to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w okolicy Rejvíz. Co więcej, znajduje się ono na terenie cennego przyrodniczo torfowiska. Jest to niewielkie jezioro torfowe objęte ochroną w ramach Narodowego Rezerwatu Przyrody Rejvíz, chroniącego cenne torfowiska. Powstało natomiast w wyniku wielowiekowego gromadzenia się torfu w stale podmokłym i ubogim w tlen środowisku.

Jeziorko ma około 1692 m² powierzchni, 68,5 m długości i maksymalnie około 3 m głębokości. Jego największą wartością jest jednak otaczający je ekosystem. Występują tu m.in. torfowce, rosiczka okrągłolistna i żurawina, a także żaba torfowa oraz traszki. Nad brzegiem znajduje się drewniana kładka, z której można podziwiać jeziorko.

Z miejscem związana jest również legenda o zatopionym mieście Hunohrad. Według opowieści jego mieszkańcy prowadzili grzeszne życie, dlatego miasto zapadło się pod ziemię i zostało pochłonięte przez bagna. Legenda głosi, że w pogodny dzień w tafli jeziora można dostrzec mury miasta i wieżę kościoła.

Brama wejściowa do rezerwatu Rejvíz
Brama wejściowa do rezerwatu Rejvíz
Velké mechové jezírko w rezerwacie Rejvíz
Velké mechové jezírko – jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc Rejvíz.
Autorzy relacji nad Velkým mechovým jezírkiem w Rejvíz
Z uśmiechami docieramy do Velkého mechového jezírka.

Powrót do Rejvíz i podsumowanie trasy

Chwilę spędzamy przy jeziorku, jednak w końcu decydujemy się ruszyć w drogę powrotną do Rejvíz. Za znakami niebieskiego szlaku ruszamy w stronę parkingu. Wychodzimy z rezerwatu i ścieżką przyrodniczo-dydaktyczną pokonujemy ostatnie dwa kilometry. Około godziny 17:00 zamykamy naszą pętlę na parkingu przy Chacie Rejvíz.

Po czterech latach powrót w okolice Rejvíz okazał się bardzo dobrym pomysłem. Tym razem udało się nie tylko ponownie wejść na Zlaty Chlum i Čertovy kameny, ale także zobaczyć, jak zmieniły się tutejsze lasy i punkty widokowe. Największą nowością dla mnie było jednak Velké mechové jezírko – miejsce, którego podczas poprzednich wizyt jakoś nie miałem po drodze.

Jeżeli będziecie szukać pomysłu na całodniową wycieczkę w Górach Opawskich po czeskiej stronie granicy, zdecydowanie warto wziąć tę trasę pod uwagę. Jest trochę podejść, a do tego sporo widoków, są skały i wieża widokowa, a na koniec czeka nas zupełnie inny klimat torfowiska Rejvíz.

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie rozpocząć wycieczkę na Zlaty Chlum?

Wycieczkę można rozpocząć w czeskiej miejscowości Rejvíz. W pobliżu początku trasy znajduje się parking, z którego można ruszyć w kierunku Zlatého Chlumu.

Ile kilometrów ma trasa z Rejvíz na Zlaty Chlum?

Opisana w relacji pętla ma około 16 km i obejmuje m.in. Zlaty Chlum, Bílé skály, Čertovy kameny oraz Velké mechové jezírko.

Ile metrów przewyższenia ma trasa?

Na opisanej trasie suma podejść wynosi około 505 metrów.

Czy na Zlaty Chlum znajduje się wieża widokowa?

Tak. Na Zlatym Chlumie znajduje się zabytkowa, kamienna wieża widokowa wzniesiona pod koniec XIX wieku. Wieża została otwarta w 1899 roku i oferuje szeroką panoramę na Wysoki Jesionik, Góry Złote oraz stronę polską.

Czy wejście na Zlaty Chlum jest trudne?

Trasa z Rejvíz na Zlatý Chlum nie należy do szczególnie wymagających pod względem przewyższeń, jednak ma około 16 km. Warto mieć odpowiednie obuwie turystyczne.

Czym są Čertovy kameny?

Čertovy kameny, czyli Diabelskie Kamienie, to około 40-metrowa formacja skalna na północnym zboczu Zlatého Chlumu. Na jej szczyt prowadzą zabezpieczenia w postaci schodów, łańcuchów i innych elementów ułatwiających wejście.

Czym jest Velké mechové jezírko?

Velké mechové jezírko, czyli Wielkie Jeziorko Mchowe, jest torfowym jeziorkiem położonym na terenie rezerwatu Rejvíz. Ma około 1692 m² powierzchni, 68,5 m długości i około 41 m szerokości, a jego maksymalna głębokość wynosi około 3 m.

Czy wejście do Velké mechové jezírko jest płatne?

Tak. W maju 2026 r. wstęp kosztował 40 CZK za bilet normalny. Aktualne ceny warto jednak sprawdzić przed wyjazdem, ponieważ mogą się zmieniać.

2 thoughts on “Zlaty Chlum trasa z Rejvíz”
  1. Góry Opawskie to najmniejszy i bardzo malowniczy podregion Sudetów . Odwiedziliśmy w zeszłym roku. W tym roku znowu na wakacje wracamy bo miejsce magiczne i zdecydowanie warte odwiedzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.